Nie wiem, co to poezja, nie wiem, po co i na co... Wiem, że czasami ludzie czytają wiersze i płaczą.... Władysław Broniewski
Blog > Komentarze do wpisu

Serce


Za smutek mój, a pani wdzięk
ofiarowałem pani pęk czerwonych melangoli.
I lekkomyślnie dałem słowo,
że kwiat ich kwitnie księżycowo, a liście mrą srebrzyście.

Pani zdziwiona mówi: "Cóż, to przecież bukiet zwykłych róż."
Ach, rzeczywiście. Więc cóż Ci dam?

Dam Ci serce szczerozłote.
Dam konika cukrowego.
Weź to serce, wyjdź na drogę.
I nie pytaj się "Dlaczego?"

Weź to serce, wyjdź na drogę.
I nie pytaj się "Dlaczego?"

Stara baba za staraganem wyrzuciła wielki kosz.
Popatrz jak na złota drogę twój cukrowy konik skoczył.

Popatrz jak na złotą drogę twój cukrowy konik skoczył.

Za smutek mój, a pani wdzięk
ofiarowałem pani pęk czerwonych melangoli
A pani? Cóż, nie chce tych róż.
Że takie brzydkie, że czerwone i że z kolcami
Więc cóż Ci dam?

Dam pierścionek z koralikiem. Ten niebieski jak twe oczy.
Popatrz jak na złotą drogę twój cukrowy konik skoczył.

Popatrz jak na złotą drogę twój cukrowy konik skoczył.

Dam Ci srece szczerozłote. Dam konika cukrowego
Weź to serce, wyjdź na drogę. I nie pytaj się "Dlaczego?"

Weź to serce, wyjdź na drogę. I nie pytaj się "Dlaczego?"


Marek Grechuta

niedziela, 27 lipca 2008, eva-ewa

Polecane wpisy

  • Bajka o nagim fakcie

    W ramach cywilnej odwagi fakt postanowił być nagi. Wydał odgórne wskazania sprowadził dwóch speców od obnażania i zażądał by utkali mu nagość na krosnach —

  • Morze w dzień pochmurny

    Dal szczotkowana brązową ulewą, fale w baranich runach, i łódź przerzucana na prawo i lewo, przez grające muskuły Neptuna. Maria Pawlikowska-Jasnorzews

  • Małe szczęścia

    Póki radość jest w nas Słońca dłoń gładzi twarz Warto żyć, warto śnić, warto być Póki wciąż śpiewa ptak Rzeka ma źródła smak Warto śmiać, cieszyć się, warto koc

Komentarze
2008/07/27 21:44:18
O! Dzień dobry, Ewo...
-
2008/07/29 00:12:17
Witaj Renatko:)