Nie wiem, co to poezja, nie wiem, po co i na co... Wiem, że czasami ludzie czytają wiersze i płaczą.... Władysław Broniewski
Blog > Komentarze do wpisu

Wasze dzieci


Wasze dzieci nie są waszymi dziećmi,
są synami i córkami powołanymi
do życia przez Życie,
przychodzą przez was, ale nie z was.
I choć są z wami, do was nie należą.

Możecie im przekazać waszą miłość,
ale nie wasz sposób myślenia.
Bo one mają swój własny.

Możecie przyjąć ich ciała,
ale nie ich dusze,
bo ich dusze zamieszkują dom jutra,
do którego wy nie możecie wejść nawet
w waszych snach.

Możecie starać się, by stać się jak one,
ale nie próbujcie czynić je takimi jak wy.

Bo życie nie cofa się i nie zatrzymuje
się na dniu wczorajszym. Jesteście łukami,
które wypuszczają dzieci jak żywe strzały:
Łucznik widzi na drodze cel do nieskończoności
i On was napina swą mocą, aby Jego strzały
mogły dolecieć szybko i daleko.

Oby wasze napięcie ręką Łucznika było ku radości,
bo kocha On tak samo strzałę lecącą,
jak i łuk, który już miejsca nie zmienia.


Khalil Gibran

niedziela, 09 listopada 2008, eva-ewa
Komentarze
2008/11/09 14:15:17
Piękny wiersz. I bardzo prawdziwy...
-
Gość: Kasia, 77-45-24-129.sta.asta-net.com.pl
2008/11/09 19:03:47
Taaak,to dla nas,rodziców bardzo pouczające,dzieci nie są naszą własnością,my je tylko mamy pod opieką przez jakiś czas,nie są nami,choć czasem nie możemy się z tym pogodzić...
-
2008/11/16 10:58:29
Ago - wiersz zamieściłam z myślą o mojej corci, która w tym dniu obchodzi urodziny:)

Kasiu - dzieci mamy po to, aby je kochać, wychowywać i pielęgnować, a to bardzo wiele:)