Nie wiem, co to poezja, nie wiem, po co i na co... Wiem, że czasami ludzie czytają wiersze i płaczą.... Władysław Broniewski
Blog > Komentarze do wpisu

Kruchy świat... beznadziejnie kruchy...


kruchy świat... beznadziejnie kruchy
delikatny w istocie swojej...
kusi poznawaniem emocji cudzych
rozwala znów wszystko po kolei...

nie ocala nic, wszystko ruinuje
w odłamkach uczuć bolesny kolec
poćwiartowane losy ludzkie
po jakimś czasie przestaje boleć...

tornado bezlitosne uczuć
brutalność swoją pokazuje
i nie obawia się coś zepsuć
i wirem strachu nas knebluje...

pobawi się i znów odejdzie
pozostawiając w sercach pustkę
iskierkę wiary beznadziejną
i wolne kroki w lepsze jutro...

Nadia Kraszewska

niedziela, 21 października 2012, eva-ewa

Polecane wpisy

  • Bajka o nagim fakcie

    W ramach cywilnej odwagi fakt postanowił być nagi. Wydał odgórne wskazania sprowadził dwóch speców od obnażania i zażądał by utkali mu nagość na krosnach —

  • Morze w dzień pochmurny

    Dal szczotkowana brązową ulewą, fale w baranich runach, i łódź przerzucana na prawo i lewo, przez grające muskuły Neptuna. Maria Pawlikowska-Jasnorzews

  • Małe szczęścia

    Póki radość jest w nas Słońca dłoń gładzi twarz Warto żyć, warto śnić, warto być Póki wciąż śpiewa ptak Rzeka ma źródła smak Warto śmiać, cieszyć się, warto koc