Archiwum
Zakładki:
Poezja jest pokarmem duszy, naszym wspólnym skarbem i tylko autor wiersza może mieć zastrzeżenia do jego rozpowszechniania. Jednak nikt jeszcze tego nie zrobił.... Dziękuję za mój blog.
Pozostaw ślad...
Tutaj jestem:
Nie wiem, co to poezja, nie wiem, po co i na co... Wiem, że czasami ludzie czytają wiersze i płaczą.... Władysław Broniewski
RSS
sobota, 31 grudnia 2011
12:54, eva-ewa
Link Komentarze (4) »
niedziela, 25 grudnia 2011

Cicha noc, święta noc,
pokój niesie ludziom wszem
a u żłobka Matka Święta
czuwa sama uśmiechnięta,
nad Dzieciątka snem.

Cicha noc, święta noc,
pastuszkowie od swych trzód
biegną wielce zadziwieni,
za anielskim głosem pieni,
gdzie się spełnił cud.

Cicha noc, święta noc,
narodzony Boży Syn,
Pan wielkiego majestatu,
niesie dziś całemu światu
odkupienie win.

Cicha noc, święta noc,
jakiż w tobie dzisiaj cud,
w Betlejem Dziecina święta
wznosi w górę swe rączęta
błogosławi lud.
11:47, eva-ewa
Link Komentarze (1) »
sobota, 24 grudnia 2011

Czekając, kiedy wzejdzie wigilijna gwiazda,
Do wpół zmarzniętej szyby przywarł chłopiec mały.
Patrzył - zimowe ptaki wracały do gniazda,
Jakby tego wieczoru też świętować chciały.

Niegdyś gwiazda z Betlejem mędrców prowadziła,
Dziś znak daje, by zasiąść do świętej wieczerzy,
By krucha biel opłatka skłóconych godziła,
A w sercu znów zamieszkał Ten, co "w żłobie leży".

Dla tych, co żyli dawniej, co będą w przyszłości,
I dla nas, byśmy w każdym dostrzegali brata,
Odwieczny Bóg w Dziecięciu zesłał znak miłości,
Przemieniając oblicze człowieka i świata.


o. Franciszek Czarnowski

10:46, eva-ewa
Link
czwartek, 15 grudnia 2011
 

Jest pora Świąt
I lśni w domu twym każdy kąt
I cieszyć godzi się,
Bo Słowo rodzi się,
Bo oto rozświetla mrok
Kolęda na cały rok.

Na szybach jest
Sto nut, mroźnych nut, białych łez, i spójrzcie – co za cud,
Żar bije z białych nut,
Ogrzewa serca, rozjaśnia wzrok
Kolęda na cały rok…

Więc śpiewaj, graj
I weź, zabierz na święta kraj
Blask świeczek, dotyk lnu,
Czas prześpiewany tu
I przy opłatku serdeczny tłok
Z kolędą na cały rok…

Jest zwykły dzień
I znów kłamstwa cień, smutku cień,
Lecz mało o to dbasz,
Bo światło w sercu masz,
Bo chroni twą każda myśl i krok
Kolęda na cały rok…

Wojciech Młynarski

21:41, eva-ewa
Link Komentarze (1) »
niedziela, 11 grudnia 2011

[...]
"Co piszę ?" - mnie pytałeś; oto ten list piszę do Ciebie -
Zaś nie powiedz, iż drobną szlę Ci dań - tylko poezję!
Tę, która bez złota uboga jest - lecz złoto bez niej,
Powiadam Ci, zaprawdę jest nędzą - nędz...
Zniknie i przepadnie obfitość rozmaita,
Skarby i siły przewieją, ogóły całe zadrżą,
Z rzeczy świata tego zostaną tylko dwie,
Dwie tylko: poezja i dobroć... i więcej nic...
Umiejętność nawet bez dwóch onych zblednieje w papier,

Tak niebłahą są dwójcą te siostry dwie!...



Cyprian Kamil Norwid

fragment z listu do Bronisława Zaleskiego.
13:39, eva-ewa
Link Komentarze (1) »
piątek, 09 grudnia 2011

Nie mówcie, że wyczerpany jej skarb,
że z braku tematu zaniemówiła lira
może nie być poetów; ale zawsze
będzie poezja.

Dopóki fale światła
będą drżeć zapalone pocałunkiem;
dopóki słońce rozwiechrzone chmury
w ogień i złoto będzie ubierać;
dopóki wiatr w swoim łonie będzie nosił
zapachy przyjemne i harmonie;
dopóki na świecie będzie wiosna
będzie poezja.

Dopóki nauka odkryć
zródeł życia nie potrafi,
i w morzu lub niebie będą przepaście
opierające się wyliczeniom;
dopóki ludzkość wciąż idąca naprzód
nie będzie wiedziała dokąd idzie;
dopóki będzie istnieć tajemnica dla człowieka,
będzie poezja.

Dopóki czuć będziemy, że cieszy się dusza
chociaż nie śmieją się usta;
dopóki płakać się będzie, chociaż płacz
nie zachmurzy zrenicy;
dopóki rozum i serce
będą nadal walczyć,
dopóki będzie istniała nadzieja i wspomnienie,
będzie poezja.

Dopóki będą oczy, które odbijać będą
oczy w nie patrzące,
dopóki odpowiadać będą wargi wzdychające
wargom, co wzdychają;
dopóki czuć się będą mogły w pocałunku
dwie dusze stopione,
dopóki istnieć będzie jedna piękna kobieta,
będzie poezja.


Gustavo Adolfo Becquer
20:19, eva-ewa
Link Komentarze (3) »
wtorek, 06 grudnia 2011


Czy wierzycie w Mikołaja?

Ja tam wierzę. W noc grudniową, właśnie

Kiedy gwiazdy świecą jak najjaśniej,

Idzie z nieba do Was dobry Święty.

Idzie niebem tak, jakby przez las

Pełen chmurek, obłoków i gwiazd......


i rozdaje prezenty:)

18:11, eva-ewa
Link Komentarze (2) »
niedziela, 04 grudnia 2011

Ojcze nasz, któryś jest niemy,
który nie odpowiesz na żadne wołanie,
a tylko rykiem syren co rano dajesz znać,
że świat ciągle jeszcze istnieje,
przemów:
ta dziewczyna jadąca tramwajem do pracy
w tandetnym płaszczu z trzema pierścionkami
na palcach, z resztą snu w zapuchniętych oczach,
musi usłyszeć Twój głos,
musi usłyszeć Twój głos, by się zbudzić
w ten jeszcze jeden świt.

Ojcze nasz, który nic nie wiesz,
który nie patrzysz nawet na tę ziemię,
a tylko codzienną gazetą obwieszczasz, że świat,
że nasz świat,
trwa uporządkowany: spójrz,
ten mężczyzna siedzący za stołem, schylony
nad kotletem mielonym, setką wódki, płachtą
popołudniówki tłustą od sosu i druku,
musi wiedzieć, że ty także wiesz,
musi wiedzieć, że wiesz, aby przeżyć
ten jeszcze jeden dzień.

Ojcze nasz, którego nie ma,
Którego imienia nikt nawet nie wzywa
prócz dydaktycznych broszur piszących Cię z małej litery,
bo świat radzi sobie bez Ciebie,
bądź:
ten człowiek, który kładzie się spać i przelicza
wszystkie te dzisiejsze
kłamstwa, lęki, zdrady,
wszystkie hańby konieczne i usprawiedliwione
musi wierzyć, żeś jednak jest,
musi wierzyć, żeś jest, aby przespać
tę jeszcze jedną noc.

Stanisław Barańczak

14:56, eva-ewa
Link
czwartek, 01 grudnia 2011


Gdy dzień staje się już ciemny
króciutki
przychodzą do mnie smutki.
Mają wielkie wielkie oczy
pełne łez
i sierść miękką
jak puszysty szary pies.
Lubią żeby gładzić je pomalutku.
Szeptać:
,,Smutku
dobry mój smutku!"
Czasem trzeba je wziąć na ręce
nie bronić się przed nimi nie złościć.
Wtedy już się nie smucą więcej.
Układają się przy mnie do snu.
A nazajutrz
potulnie
rozpływają się w dniu
pełnym radości.


Joanna Kulmowa

20:44, eva-ewa
Link Komentarze (2) »